International law blog

Cases and News

رژیم بازداشت حاکم بر تروریست ها

یکی از پانل های حاضر در همایش دو روزه ی حقوق بین الملل بشر دوستانه ی عرفی در دانشگاه تهران که ماه گذشته برگزار شد در مورد رژیم حاکم بر بازداشت ها در حقوق بین الملل بشردوستانه بود. در طول این همایش استاد ارجمندم جناب آقای دکتر امیرحسین رنجبریان نیز ، که از سخنرانان به شمار می رفتند ، حسب پایبندی شان به مبانی انسان دوستانه و حقوق بشری حقوق بین الملل بشردوستانه چنین استدلال کردند که بازداشت این افراد باید تحت مقررات عمومی حاکم بر بازداشت ها ، خصوصا آزادی دسترسی به دادگاه های بی طرف برای اثبات حقیقی بودن اتهامات باشد .

در این ارتباط این نظر نیز بطور عمومی مطرح گردیده است که این رزمندگان و اشخاصی که در طول آنچه جنگ علیه تروریزم خوانده شده ، آنجا که دیگر جنگی (در صحنه ی نبرد ) در میان نیست امری غیر قانونی به شمار می رود.

به تازگی مقاله ای از ماتیو ماکس در این ارتباط منتشر شده است که به نظر خواندنی می رسد.

حقیر تصور می کند 3 نکته را نباید در این ارتباط نادیده گرفت : نخست متن دو قطعنامه ی  1368 و 1373 شورای امنیت؛ دوم ، آنچه ما از آن در حقوق بین الملل تحت عنوان Responsibility to Protect نام می بریم و بر دوش دولت هاست؛ و سوم طبیعت شبکه های مجرمانه ای مانند القاعده که عمده ی منابع مالی خود را از طریق کمک های مالی اشخاص خصوصی و یا قاچاق مواد مخدر تامین می کنند و می توانند مستقل از دولت ها عمل کنند. اینها و البته بسیاری دلایل حقوقی و مادی دیگر بنده را کمی به دیدگاه مخالف و انتقادی سوق می دهد.

نوامبر 24, 2008 Posted by | قطعنامه ها, کنوانسیون های لاهه و ژنو, کتاب ها و مقالات روز, گفتارها, حقوق بشر دوستانه | ۱ دیدگاه

Preemptive Attacks On Iran’s Nuclear Facilities? Double Trouble

نوشته ای از این نویسنده با عنوان فوق روی SSRN قرار گرفت . از آنجا که این مقاله هنوز در ژورنال خاصی طبع نگردیده ، نظرات شما در ارتباط با تکمیل آن مورد استقبال نویسنده قرار خواهد گرفت.

این نوشتار می کوشد تا پاسخی باشد به دو پرسش: نخست آیا حمله پیشدستانه به تاسیسات هسته ای یک کشور غیر مسلح به سلاح هسته ای توسط کشوری دیگر ، تحت حقوق جاری بین الملل در زمینه ی استفاده از زور مجاز است؟ ؛ دوم ، آیا حمله ای متعارف علیه یک تاسیس هسته ای چنانچه آثار مخرب هسته ای برای محیط زیست ، افراد انسانی و نهایتا تمامیت ارضی و استقلال سیاسی دولت هدف را در وزنی که از حمله ای هسته ای انتظار می رود در پی داشته باشد می تواند یک حمله ی هسته ای تلقی شود ؟ و چنانچه پاسخ به پرسش اخیر مثبت بود ، مسئولیت جامعه ی بین المللی و شورای امنیت سازمان ملل متحد به عنوان رکن اصلی حفظ صلح و امنیت بین المللی در قبال این تهدید یا عمل تجاوز چیست؟

پاسخ به پرسش نخست منفی ؛ دوم مثبت ، و نهایتا چنانچه از آن بحث خواهد شد ، پنج عضو دائم شورای امنیت و مسلح به سلاح هسته ای بطور انفرادی مسئول و ملزم به یاری رساندن به کشور هدف می باشند.

سپتامبر 23, 2008 Posted by | قطعنامه ها, مقاله ها و کتاب ها, مسئولیت سازمان های بین المللی, کتاب ها و مقالات روز, توسل به زور, حقوق بین الملل محیط زیست, حقوق بشر دوستانه, دفاع مشروع, سازمان های بین المللی, شورای امنیت | ۱ دیدگاه