International law blog

Cases and News

intstudy Workshop: Reform in the UN, Experiences and Outlooks

A work shop in going to be held in Center for International Graduate Studies of University of Tehran in 23 February at 4 pm with participation of International University of Imam Khomeini.

Advertisements

فوریه 18, 2009 Posted by | دانشگاهی, سازمان ملل متحد | بیان دیدگاه

A new definition of terrorism

In my pre-previous post I wrote about Iran’s ratification of Convention of the Organization of the Islamic Conference on Combating International Terrorism.

That’s granted that there is no consensus among States on the exact definition of Terrorism, however such conventions and the anti terrorism treaty collection under UN, have exemplified the concept in their own specific ways, and it is while domestic laws of states have shed some light on the issue as well.

This Convention too, contains a definition of Terrorism that reads “Terrorism means any act of violence or threat thereof notwithstanding its motives or intentions perpetrated to carry out an individual or collective criminal plan with the aim of terrorizing people or threatening to harm them or imperiling their lives, honor, freedoms, security or rights or exposing the environment or any facility or public or private property to hazards or occupying or seizing them, or endangering a national resource, or international facilities, or threatening the stability, territorial integrity, political unity or sovereignty of independent States.”

to me, since terrorism is a crime, it has to be defined in stricto sensu, the fact that`s missing from the above-said definition; letting aside the looseness, article 1(4), that goes “Crimes stipulated in the following conventions are also considered terrorist crimes with the exception of those excluded by the legislations of Contracting States or those who have not ratified them”(referring to UN conventions on terrorism), can put international cooperation into jeopardy; because it has made it harder to link Islamic Conference attempts to the mainstream of the UN members› endeavor against international terrorism, by putting domestic provisions of contracting parties in superiority to those provisions that UN conventions imply.

this may be explainable considering the facts:

1)      the continuance of occupation of the Palestinian territory by Israel,

2)      presence of foreign troops in the region (Iraq and Afghanistan) which in case of Iraq, in the first place was utterly against old costumed Jus ad bellum, and was sort of justified ex post facto by the Security Council;

Letting aside the positive and negative effects of such a loose definition from Islamic Conference on  terrorism, first and foremost, it seems to be a response to the loose policy making of the great powers in the Security Council and the United Nations System to combat the so called terrorism in the first place.

For those mates who eager to read on the mere question of definition of Terrorism, I inter alia, suggest:

The Definition of Terrorism A Report by Lord Carlile of Berriew Q.C. Independent Reviewer of Terrorism Legislation;

Definition of Terrorism and Self-Determination by Jorri Duursma;

Towards a Definition of Terrorism by Ayatullah Shaykh Muhammad ‹Ali Taskhiri

فوریه 11, 2009 Posted by | معاهدات بین المللی, تروریزم, سازمان های منطقه ای, طرح پرسش | بیان دیدگاه

الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان کنفرانس اسلامی جهت مبارزه با تروریسم بین المللی

قانون الحاق ایران به کنوانسیون سازمان کنفرانس اسلامی جهت مبارزه با تروریسم بین المللی در روزنامه ی رسمی شماره ی 18625 مورخ 16 بهمن 1378 به طبع رسید. این کنوانسیون که با اعلامیه ی تفسیری جمهوری اسلامی ایران همراهی می شود شامل بر 4 بخش و 42 ماده است.

اعلامیه ی تفسیری ایران در بخش اخیر بیان می دارد: «طبیعی است موضوعات زیر می تواند از جمله ی موضوعات موافقتنامه های دو یا چند جانبه (ی فوق الذکر) قرار گیرد: 1- تعریف واحد از «جرایم تروریستی» و «جرایم سیاسی»…»

ماده ی 2 کنوانسیون مقرر داشته «در اجرای مفاد این کنوانسیون، جرایم زیر حتی با انگیزه های سیاسی، جرایم سیاسی محسوب نخواهد شد: 1. تعرض به پادشاهان…». واژه ی تعرض در این ترجمه معادل با واژه ی Aggression قرار گرفته. شاید ترجمه ی روشن تر می توانست سوء قصد باشد.

فوریه 9, 2009 Posted by | معاهدات بین المللی, تروریزم, سازمان های منطقه ای | بیان دیدگاه

رژیم بازداشت حاکم بر تروریست ها

یکی از پانل های حاضر در همایش دو روزه ی حقوق بین الملل بشر دوستانه ی عرفی در دانشگاه تهران که ماه گذشته برگزار شد در مورد رژیم حاکم بر بازداشت ها در حقوق بین الملل بشردوستانه بود. در طول این همایش استاد ارجمندم جناب آقای دکتر امیرحسین رنجبریان نیز ، که از سخنرانان به شمار می رفتند ، حسب پایبندی شان به مبانی انسان دوستانه و حقوق بشری حقوق بین الملل بشردوستانه چنین استدلال کردند که بازداشت این افراد باید تحت مقررات عمومی حاکم بر بازداشت ها ، خصوصا آزادی دسترسی به دادگاه های بی طرف برای اثبات حقیقی بودن اتهامات باشد .

در این ارتباط این نظر نیز بطور عمومی مطرح گردیده است که این رزمندگان و اشخاصی که در طول آنچه جنگ علیه تروریزم خوانده شده ، آنجا که دیگر جنگی (در صحنه ی نبرد ) در میان نیست امری غیر قانونی به شمار می رود.

به تازگی مقاله ای از ماتیو ماکس در این ارتباط منتشر شده است که به نظر خواندنی می رسد.

حقیر تصور می کند 3 نکته را نباید در این ارتباط نادیده گرفت : نخست متن دو قطعنامه ی  1368 و 1373 شورای امنیت؛ دوم ، آنچه ما از آن در حقوق بین الملل تحت عنوان Responsibility to Protect نام می بریم و بر دوش دولت هاست؛ و سوم طبیعت شبکه های مجرمانه ای مانند القاعده که عمده ی منابع مالی خود را از طریق کمک های مالی اشخاص خصوصی و یا قاچاق مواد مخدر تامین می کنند و می توانند مستقل از دولت ها عمل کنند. اینها و البته بسیاری دلایل حقوقی و مادی دیگر بنده را کمی به دیدگاه مخالف و انتقادی سوق می دهد.

نوامبر 24, 2008 Posted by | قطعنامه ها, کنوانسیون های لاهه و ژنو, کتاب ها و مقالات روز, گفتارها, حقوق بشر دوستانه | ۱ دیدگاه

رای دیوان: کرواسی علیه صربستان

دیوان بین المللی دادگستری رای خود در مورد صلاحیتش در دعوای فوق را صادر کرد. رای دیوان را اینجا و اسناد دعوا را اینجا ببینید.

برای آنانی که پدیده ی «قاعده ی آمره» نظرشان را جلب کرده ، وفور این دعاوی و نحوه ی استدلال اطراف دعوا و نیز دیوان بین المللی دادگستری در این پرونده و به طور کلی پرونده های مرتبط با حق حیات ،خصوصا ژنوسید (مانند پرونده ی تازه ای که گرجستان علیه روسیه ثبت کرد – البته اگر دیوان صالح برای رسیدگی باشد) می تواند مفید باشد.

نوامبر 22, 2008 Posted by | آراء ترافعی, آراءِ محاکم بین المللی, حل و فصل اختلافات بین المللی, خبرها و رویدادها, دیوان بین المللی دادگستری | بیان دیدگاه

دیوان بین المللی دادگستری – جمهوری سابق یوگوسلاو مقدونیه علیه یونان

دیوان خبر ثبت این دعوا را در 17 نوامبر 2008 منتشر کرد. مبنای این دعوا ، ادعای مقدونیه درباره ی تخطی یونان از اجرای ماده ی 11 معاهده ی Interim Accord که در 13 سپتامبر 1993 میان طرفین امضاء شده بود، است. صلاحیت دیوان حسب پاراگراف 2 ماده ی 21 این معاهده قابل اثبات به نظر می رسد.

این دعوا ریشه در مخالفت یونان برای عضویت مقدونیه در NATO دارد.

دادخواست مقدونیه را اینجا ببینید.

نوامبر 22, 2008 Posted by | حل و فصل اختلافات بین المللی, خبرها و رویدادها, سازمان های منطقه ای, سازمان های بین المللی | بیان دیدگاه

یک پرسش تئوریک در مورد دیوان بین المللی دادگستری

چرا دیوان بین المللی دادگستری تمایل دارد تا موجودیت فرم های عرفی و معاهداتی یک قاعده را از یکدیگر متمایز جلوه دهد؟ آیا جز این است که وجود یک قاعده ، از رهگذر وجود ایجاب و الزام به عمل به آن «باید» یا «نباید»ی کشف می شود که از قاعده در معنای مجرد آن بر می خیزد و تفاوتی نمی کند که سوژه های یک نظام ، الزام به اجرای آن قاعده را در چه فرمی پذیرفته باشند تا آن قاعده به وجود آید؟ به بیان دقیق تر به نظر شما ، آیا تفاوتی می کند که دفاع مشروع حسب آنکه از منظر ماده ی 51 منشور ملل متحد شناسایی شود و یا آنکه قاعده ای عرفی تلقی گردد همچنان قاعده ی دفاع مشروع است؟

این سوال از آنجا ناشی می شود که دیوان در رای نیکاراگوئه بیان می دارد :

178. There are a number of reasons for considering that, even if two norms belonging to two sources of international law appear identical in content, and even if the States in question are bound by these rules both on the level of treaty-law and on that of customary international law, these norms retain a separate existence.

179. It will therefore be clear that customary international law continues to exist and to apply, separately from international treaty law, even where the two categories of law have an identical content.

خصوصا آنکه خود دیوان در همان رای نیز یاد آور می شود:


«It is of course axiomatic that the material of customary international law is to be looked for primarily in the actual practice and opinion juris of States, even though multilateral conventions may have an important role to play in recording and defining rules deriving from custom, or indeed in developing them.» (Continental Shelf (Libyan Arab Jarnahiriyu/ Malta), I. C.J. Reports 1985, pp. 29-30, para. 27.)

نوامبر 17, 2008 Posted by | آراءِ محاکم بین المللی, دیوان بین المللی دادگستری, طرح پرسش | 2 دیدگاه

Preemptive Attacks On Iran’s Nuclear Facilities? Double Trouble

نوشته ای از این نویسنده با عنوان فوق روی SSRN قرار گرفت . از آنجا که این مقاله هنوز در ژورنال خاصی طبع نگردیده ، نظرات شما در ارتباط با تکمیل آن مورد استقبال نویسنده قرار خواهد گرفت.

این نوشتار می کوشد تا پاسخی باشد به دو پرسش: نخست آیا حمله پیشدستانه به تاسیسات هسته ای یک کشور غیر مسلح به سلاح هسته ای توسط کشوری دیگر ، تحت حقوق جاری بین الملل در زمینه ی استفاده از زور مجاز است؟ ؛ دوم ، آیا حمله ای متعارف علیه یک تاسیس هسته ای چنانچه آثار مخرب هسته ای برای محیط زیست ، افراد انسانی و نهایتا تمامیت ارضی و استقلال سیاسی دولت هدف را در وزنی که از حمله ای هسته ای انتظار می رود در پی داشته باشد می تواند یک حمله ی هسته ای تلقی شود ؟ و چنانچه پاسخ به پرسش اخیر مثبت بود ، مسئولیت جامعه ی بین المللی و شورای امنیت سازمان ملل متحد به عنوان رکن اصلی حفظ صلح و امنیت بین المللی در قبال این تهدید یا عمل تجاوز چیست؟

پاسخ به پرسش نخست منفی ؛ دوم مثبت ، و نهایتا چنانچه از آن بحث خواهد شد ، پنج عضو دائم شورای امنیت و مسلح به سلاح هسته ای بطور انفرادی مسئول و ملزم به یاری رساندن به کشور هدف می باشند.

سپتامبر 23, 2008 Posted by | قطعنامه ها, مقاله ها و کتاب ها, مسئولیت سازمان های بین المللی, کتاب ها و مقالات روز, توسل به زور, حقوق بین الملل محیط زیست, حقوق بشر دوستانه, دفاع مشروع, سازمان های بین المللی, شورای امنیت | ۱ دیدگاه

نشانه های حقوقی در مناقشه قفقاز

در حالیکه من فکر می کردم با نوشته ای در مورد قاچاق انسان و (یا به قول خودم تجارت انسان!) اولین نوشته ام در این وبلاگ را آغاز خواهم کرد، وسوسه موضوع مهمی مثل مناقشه روسیه و گرجستان من را هم مثل دوست عزیزم امین قنبری گرفتار کرد.    ( بلاخره پیاده رویهای مشترک هر از گاهی شبانه مشترکاتی را هم به دنبال دارد!). البته باز مثل امین قنبری من هم فکر می کردم «نوشتن {حقوقی} در این مورد کمی زود است و باید منتظر استدلالات حقوقی اطراف قضیه هم بود» ، امابعد از گذشت 7 روز از شروع درگیریها ظاهراً به میمنت و مبارکی به تدریج ردپای استدلالات حقوقی هم در گفتار و رفتار متخاصمان هویدا می گردد( البته اگر شما هم مثل من اتهامات لفظی و بدون پشتوانه حقوقی گذشته را کنار بگذارید).

جدیدترین یاداشت Chris Borgen روی opinio juris خبر از گمانه زنیهایی قوی از احتمال تقدیم دادخواستی توسط گرجستان علیه روسیه در ICJ به اتهام تصفیه نژادی می دهد. در حالیکه گمانه زنی دیگر خبر از شکایت علیه روسیه در دیوان بین المللی کیفری ICC دارد، آن هم به علت ارتکاب ژنوسید در منطقه آبخازیا از سال 1992. البته از سوی دیگر طرف روسی هم بی کار نمانده و احتمال آن می رود که در ICC و European Court of Human Rights علیه گرجستان طرح دعوا کند.

این همانجاییست که استثنائاً من با دوست عزیزم امین قنبری مخالف می شوم که روسیه غول خفته ای است که هیبت آن خطرناک تر از همتای آمریکاییش می نماید. چراکه اولاً همانطور که گفتم نشانه هایی از تغییر رویکرد این کشور و چرخش به سمت محاکم بین المللی به چشم می خورد. این را هم اضافه کنم که در 10 آگوست، کمیسیونر روسی حقوق بشر خواستارتشکیل دیوانی بین المللی در اوستیای جنوبی شده بود. ثانیاً خوب است من و امین و یا دیگر دانشجویان حقوق بین الملل که این مطالب را می خوانند، دلایل محکمی بیاوریم که اقدام روسیه عملی فراتر از آنی است که توسط آمریکا و متحدانش در مورد کوزوو و جدایی آن از صربستان صورت گرفت( البته این دعوت به همکاری است و من خودم اصراری به یکسان بودن این دو اتفاق ندارم و دوست دارم استدلال دوستان را بشنوم). این نکات را هم در نظر بگیرید که 90% ساکنین اوستیای جنوبی پاسپورت روسی دارند، طبق اخبار در حمله گرجستان 10 نیروی حافظ صلح روسی کشته شده اند و نیز روسیه به عنوان حافظ صلح در اوستیا حق دفاع از جمعیت اوستیای جنوبی را برای خود محفوظ می داند.( گر چه برای توجیه عمل خود) ثالثاً در مورد تأثیر اتفاقات یاد شده بر کشورمان هم  نفع یا ضرر اتفاق رخ داده، نیاز به تحلیل بیشتری دارد. اولین نتیجه می تواند شکاف بیشتر بین روسیه و امریکا در پرونده هسته ای ایران باشد. چرا که هر چه باشد «ساکاشویلی» بخت برگشته به اتکای دلار و تجهیزات امریکایی، «هل من مبارز» طلبیده و نمونه بارز دندان قوروچه دو ابر قدرت را می توان در درگیری لفظی «زلمای خلیل زاد» و «ویتالی چورکین»، سفرای امریکا و روسیه در سازمان ملل یافت که اولی روسیه را به تلاش برای تجاوز به خاک گرجستان و تغیی دولت آن متهم می کرد و دومی با به رخ کشیدن نمونه هایی چون صربستان، سومالی، افغانستان و عراق، تأکید داشت که تغییر رژیم یک شیوه امریکایی است. این را هم انکار نمی کنم که به هرحال به علت ظرفیت محدود طرف روسی در مواجهه با امریکا، امکان توافقات پشت پرده خلاف انتظار ما هم وجود دارد. گر چه در مورد مناقشه اخیر تاکنون برگ بنده در دست روسیه بوده و طرف امریکایی هم به رغم حمایت رسانه ای و حتی تهدید روسیه به صدور قطعنامه شورای امنیت، حتماً به متحد کوچک خود متذکر شده که با این یک مورد را با دم شیر بازی کرده!

نکته آخر هم اینکه در جایی خواندم که در صد بالایی از  مردم اوستیا خود را از اقوام ایرانی می دانند. حال که از ما جز تحلیل حقوقی( آن هم از نوع آبکیش!!!) کاری بر نمی آید، حداقل می توانیم در راستای آموزه های دروس حقوق بشرمان، برای هم نژادهایمان دعا کنیم!

اوت 13, 2008 Posted by | آراءِ محاکم بین المللی, حقوق مخاصمات مسلحانه, حقوق بین الملل کیفری, خبرها و رویدادها, دیوان بین المللی دادگستری | 2 دیدگاه

The United States and the International Court of Justice: Coping with Antinomies

مقاله ی جدید Sean Murphy با عنوان فوق که به تازگی روی SSRN eLibrary قرار گرفته را می توانید اینجا مطالعه کنید.

این روزها همکاری ایالات متحده با نهادهای قضائی بین المللی به موضوعی حاد و جذاب بدل شده ؛ پس از پرونده ی Lagrand (دیدگاه) ایالات متحده به تازگی با دردسر مشابهی در موردی مشابه ، یعنی پرونده ی Avena روبرو شده است. موضوع اصلی در هر دو مورد همکاری ایالات متحده با ارکان قضائی بین المللی در جهت الزامات حقوقی حاکم بر عملکرد آن کشور است.

به هر روی مقاله ی مورد نظر می تواند در این راستا مفید باشد. امید است در اولین فرصت نوشتاری کوتاه در مورد محتوای پرونده ی Avena تهیه و ارائه گردد. برخی از یادداشت های نویسندگان opinio Juris را می توانید اینجا ببینید.

ژوئیه 22, 2008 Posted by | کتاب ها و مقالات روز, آراءِ محاکم بین المللی, خبرها و رویدادها, دیوان بین المللی دادگستری | بیان دیدگاه