International law blog

Cases and News

الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با اعمال غیر قانونی علیه دریانوردی (SUA)

در شماره 18609 روزنامه رسمی مورخه 1387/10/28  ، قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مقابله با اعمال غیرقانونی علیه دریانوردی و پروتکل پیوست آن در خصوص مقابله با اعمال غیر قانونی علیه ایمنی سکوهای ثابت واقع در فلات قاره به چاپ رسیده است. این قانون که به صورت لایحه به مجلس شورای اسلامی تقدیم شده بوده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ 87/9/13 به تصویب و پس از آن به تأیید شورای نگهبان رسیده است.

سابقه ابتکار این کنوانسیون به اوایل دهه 80 باز می گردد. جایی که موج فعالیتهای تروریستی دریاها را فرا گرفته بود و امنیت کشتیها و سلامت مسافرانشان را تهدید می کرد. اوج این جریان، سال 1385 و زمانی بود که کشتی Achille Lauro ربوده شد. در پی این حادثه  مجمع عمومی سازمان ملل طی قطعنامه 40/61 ضمن دعوت کشورها به همکاری از ایمو خواست که حوادث تروریستی بر روی عرشه یا علیه کشتیها را در دستور کار خود قرار دهد. نیز به دنبال ربایش Achille Lauro بود که در نوامبر 1386 کشورهای ایتالیا، اتریش و مصر پیشنهاد تصویب کنوانسیونی را توسط ایمو در رابطه با اعمال غیر قانونی علیه امنیت دریانوردی مطرح کردند. این کنوانسیون سرانجام در 10 مارس 1988 در رم به تصویب رسید و در نوع خود دارای نوآوریهایی به ویژه در مورد صلاحیت کیفری کشورها می باشد که در مواد 4، 6، 10 و 12 نمود بیشتری یافته است.

سند مذکور در حالی پس از 21 سال از انعقاد، توسط جمهوری اسلامی ایران به تصویب می رسد که در اجلاس بازنگری 10 تا 14 اکتبر 2005، پروتکل اصلاحی آن در لندن مورد پذیرش قرار گرفته است. هدف از این اصلاحیه  افزایش توانایی مقابله با خطرات روزافزون تروریست بین المللی و نیز پاسخگویی به قطعنامه 1540 شورای امنیت در ارتباط با سلاحهای تخریب انبوه بود.

گرچه با توجه به سرعت عمل کشورمان در پیوستن به اسناد بین المللی مشخص نیست که ایران در چه زمانی پروتکل جدید را تصویب خواهد نمود و مهمتر از آن آیا پیوستن به آن با گستره متفاوت منافع ملی ما! سازگار خواهد بود یا خیر، بنده مطالعه دقیق این سند بویژه مواد 3 در مورد افزایش محدوده عنصر مادی جرم و ماده 8 در مورد ورود به عرشه کشتی کشورهای عضو را به دوستان علاقه مند به حقوق دریاها توصیه می کنم. اطلاعات بیشتر روی سایت IMO در اختیار شما عزیزان قرار دارد. در آینده نه چندان دور ( البته امیدوارم!) در مورد ماده 8 این پروتکل اصلاحی و تحولاتی که پیرامون قاعده صلاحیت انحصاری دولت صاحب پرچم در حال رخ دادن است تبادل نظر بیشتری خواهیم داشت.

فوریه 16, 2009 Posted by | تروریزم, حقوق بین الملل کیفری, حقوق دریاها | 2 دیدگاه

A new definition of terrorism

In my pre-previous post I wrote about Iran’s ratification of Convention of the Organization of the Islamic Conference on Combating International Terrorism.

That’s granted that there is no consensus among States on the exact definition of Terrorism, however such conventions and the anti terrorism treaty collection under UN, have exemplified the concept in their own specific ways, and it is while domestic laws of states have shed some light on the issue as well.

This Convention too, contains a definition of Terrorism that reads “Terrorism means any act of violence or threat thereof notwithstanding its motives or intentions perpetrated to carry out an individual or collective criminal plan with the aim of terrorizing people or threatening to harm them or imperiling their lives, honor, freedoms, security or rights or exposing the environment or any facility or public or private property to hazards or occupying or seizing them, or endangering a national resource, or international facilities, or threatening the stability, territorial integrity, political unity or sovereignty of independent States.”

to me, since terrorism is a crime, it has to be defined in stricto sensu, the fact that`s missing from the above-said definition; letting aside the looseness, article 1(4), that goes “Crimes stipulated in the following conventions are also considered terrorist crimes with the exception of those excluded by the legislations of Contracting States or those who have not ratified them”(referring to UN conventions on terrorism), can put international cooperation into jeopardy; because it has made it harder to link Islamic Conference attempts to the mainstream of the UN members› endeavor against international terrorism, by putting domestic provisions of contracting parties in superiority to those provisions that UN conventions imply.

this may be explainable considering the facts:

1)      the continuance of occupation of the Palestinian territory by Israel,

2)      presence of foreign troops in the region (Iraq and Afghanistan) which in case of Iraq, in the first place was utterly against old costumed Jus ad bellum, and was sort of justified ex post facto by the Security Council;

Letting aside the positive and negative effects of such a loose definition from Islamic Conference on  terrorism, first and foremost, it seems to be a response to the loose policy making of the great powers in the Security Council and the United Nations System to combat the so called terrorism in the first place.

For those mates who eager to read on the mere question of definition of Terrorism, I inter alia, suggest:

The Definition of Terrorism A Report by Lord Carlile of Berriew Q.C. Independent Reviewer of Terrorism Legislation;

Definition of Terrorism and Self-Determination by Jorri Duursma;

Towards a Definition of Terrorism by Ayatullah Shaykh Muhammad ‹Ali Taskhiri

فوریه 11, 2009 Posted by | معاهدات بین المللی, تروریزم, سازمان های منطقه ای, طرح پرسش | بیان دیدگاه

الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان کنفرانس اسلامی جهت مبارزه با تروریسم بین المللی

قانون الحاق ایران به کنوانسیون سازمان کنفرانس اسلامی جهت مبارزه با تروریسم بین المللی در روزنامه ی رسمی شماره ی 18625 مورخ 16 بهمن 1378 به طبع رسید. این کنوانسیون که با اعلامیه ی تفسیری جمهوری اسلامی ایران همراهی می شود شامل بر 4 بخش و 42 ماده است.

اعلامیه ی تفسیری ایران در بخش اخیر بیان می دارد: «طبیعی است موضوعات زیر می تواند از جمله ی موضوعات موافقتنامه های دو یا چند جانبه (ی فوق الذکر) قرار گیرد: 1- تعریف واحد از «جرایم تروریستی» و «جرایم سیاسی»…»

ماده ی 2 کنوانسیون مقرر داشته «در اجرای مفاد این کنوانسیون، جرایم زیر حتی با انگیزه های سیاسی، جرایم سیاسی محسوب نخواهد شد: 1. تعرض به پادشاهان…». واژه ی تعرض در این ترجمه معادل با واژه ی Aggression قرار گرفته. شاید ترجمه ی روشن تر می توانست سوء قصد باشد.

فوریه 9, 2009 Posted by | معاهدات بین المللی, تروریزم, سازمان های منطقه ای | بیان دیدگاه